جاماندگان اربعین، کاروانی از دلدادگان نرسیده

یادداشت؛

جاماندگان اربعین، کاروانی از دلدادگان نرسیده

اربعین، تنها یک پیاده‌روی نیست؛ حماسه‌ای است که دل‌های نرسیده را نیز با خود به مسیر کربلا می‌برد. جاماندگان، کاروانی بی‌نشان از عاشقانی‌اند که قدم در دل دارند.

به گزارش پایگاه خبری «ندای بافت»؛ در روزگاری که فاصله‌ها رنگ می‌بازند و دلها از مرزها عبور می‌کنند، اربعین حسینی به حماسه‌ای بی‌نظیر تبدیل شده که هر سال، میلیون‌ها دلداده را از سراسر گیتی به سوی کربلا می‌کشاند. اما در این میان، جمعیت زیادی هستند که دلشان با کاروان حسینی همراه است، اما پاهایشان از رسیدن به قافله بازمانده است. جاماندگان اربعین، روایت‌گر داستانی دیگر از عشق هستند؛ عشقی که محدود به زمان و مکان نیست و در هر کوچه و خانه‌ای، با اشک‌های حسرت و نگاه‌های منتظر، جاری است.

از دیرباز تاکنون، پیاده‌روی اربعین نه فقط یک سفر جغرافیایی، که سلوکی روحانی بوده است. هر قدم در مسیر نجف تا کربلا، یادآور ایستادگی، مقاومت و وفاداری به آرمان‌های سیدالشهداست. اما در این سال‌ها، جمعیتی که به دلایل مختلف از این سفر معنوی بازمانده‌اند، کم نیستند. برخی از مشکلات مالی، برخی به دلیل تعهدات کاری و شغلی، بعضی کهولت سن و بیماری و گروهی هم دغدغه‌های خانوادگی، همه و همه دست‌به‌دست هم داده‌اند تا عاشقان بسیاری، امسال نیز در حسرت گنبد طلایی حرم اباعبدالله (ع) بمانند.

جاماندگان اربعین، اما هرگز از کاروان عشق جدا نشده‌اند. آنان در خانه‌های خود، با اشک و دعا، با نذر و نیاز، با تماشای تصاویر و فیلم‌های پیاده‌روی از تلویزیون و فضای مجازی، خود را در آن فضای ملکوتی شریک می‌دانند. دلهره‌های شان برای زائران، دعاهای شبانه‌شان برای سلامتی کاروان، و اشک‌های حسرت‌شان هنگام شنیدن نوای لبیک یا حسین (ع)، همه و همه نشان از عمق ارادتی دارد که در سینه‌هایشان جا گرفته است. این جاماندگان، در حقیقت کاروانی بی‌نشان از عاشقانی‌اند که قدم‌هایشان اگرچه به خاک کربلا نرسیده، اما دل‌هایشان بیش از هر زائری در آن حرم مطهر، طواف می‌کند.

یکی از زیباترین جلوه‌های اربعین، پیوند زائر و غیرزائر است. در طول سال‌های اخیر، صحنه‌های تأثیرگذاری از جاماندگان رقم خورده که هرکدام، روایتی از عشق بی‌نهایت را بازگو می‌کند. مادری که با شوقی وصف‌ناپذیر، نذری‌هایش را برای زائران می‌فرستد و به راهیان کربلا می‌گوید: «نیت کنید برای ما هم قدم بردارید». پدری که با تمام وجود، فرزندش را بدرقه می‌کند و با چشمانی خیس، او را به یاد حضرت زینب (س) به مسیر عشق می‌فرستد. جوانانی که در موکب‌های داخل شهر، با تمام توان به خدمت به زائران می‌ایستند و با دست‌های خالی اما دل‌های پر، عشق خود را به کربلا تقدیم می‌کنند.

امسال نیز همچون سال‌های گذشته، جاماندگان با ابتکارات خود، شکوهی دیگر آفریده‌اند. برخی با برپایی موکب‌های نمادین در شهرها و روستاها، برخی با راه‌اندازی پویش‌های مجازی و برخی دیگر با نذر پخت و توزیع غذا، خود را در مسیر اربعین شریک کرده‌اند. این حرکت‌های خودجوش، نشان از روحیه جمعی و حس مسئولیت اجتماعی ایرانیان دارد که در ایام اربعین، اوج می‌گیرد و مرزهای جغرافیایی را در می‌نوردد.

اما در این میان، نباید از نقش جاماندگان در انتقال فرهنگ اربعین به نسل‌های آینده غافل شد. آنانی که به کربلا نرسیده‌اند، در روایت‌های خود از عشق، در نقل خاطرات زائران و در تشریح فلسفه قیام حسینی، رسالت بزرگتری دارند. آنان می‌توانند با بیان زیبایی‌های این حماسه بی‌نظیر، شوق سفر را در دل‌های نوجوانان و جوانان زنده کنند و نسل‌های بعدی را برای حضور در این همایش عظیم جهانی آماده سازند. جاماندگان، در واقع پل‌های ارتباطی میان نسل‌ها هستند که فرهنگ ایثار و شهادت را از گذشتگان به آیندگان منتقل می‌کنند.

اربعین، روایتی از عشق بی‌پایان است. روایتی که در آن، رسیدن یا نرسیدن فیزیکی به کربلا، هرگز معیار عشق نیست. جاماندگان، گواه این حقیقت‌اند که عشق به حسین (ع)، مرز نمی‌شناسد و محدود به زمان و مکان نیست. آنان که امسال در حسرت قدم زدن در مسیر نجف تا کربلا مانده‌اند، بدانند که دل‌هایشان در آن مسیر مقدس، گام برمی‌دارد و اشک‌هایشان، زمزمه‌ای است که در حرم اباعبدالله (ع) طنین‌انداز می‌شود.

و چه زیباست این جمله از یکی از جاماندگان که گفته است: «من اگر به کربلا نرسم، کربلا به دلم می‌آید.» این همان رمز ماندگاری اربعین است؛ حماسه‌ای که هر سال، دلها را بی‌آنکه قدمی برداشته باشند، به کربلا می‌برد و از هر خانه، موکبی از عشق می‌سازد. اربعین، نه فقط برای زائران که برای جاماندگان نیز، فرصتی است برای بازخوانی عشق، بازسازی دل و تجدید میثاق با سیدالشهدا (ع). جاماندگان امسال نیز با قلبی مالامال از عشق، زمزمه‌کنان لبیک یا حسین (ع)، به کاروان پیوسته‌اند؛ کاروانی که پایانش، نه در کربلا که در دل‌های عاشقان است.

انتهای خبر /